Luis Buñuel – mistrz kina, wizjoner, jeden z najwybitniejszych twórców w historii kinematografii – będzie bohaterem majowego cyklu “Buñuel. Niech żyją kajdany!” w Dyskusyjnym Klubie Filmowym “Fenomen”. Jako pierwszy – 7 maja o godz. 18.00 – zostanie wyświetlony film “Viridiana” z 1961 r. nagrodzony Złotą Palmą na Międzynarodowym Festiwalu w Cannes.
“Viridiana” – jeden z najważniejszych filmów w dorobku Luisa Buñuela i w całej historii hiszpańskiego kina, to dzieło niezwykłe. Prowokacyjna, wyrastająca z ducha surrealistycznego buntu przeciwko społecznym normom satyra była wyzwaniem rzuconym nie tylko widzom, lecz przede wszystkim reżimowi generała Franco. [za: Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski]
Fabuła:
Viridiana to młoda dziewczyna, która przed złożeniem ślubów zakonnych odwiedza na prowincji swojego wuja, Don Jaimego. Mężczyzna mieszka samotnie po śmierci żony. Dziewczyna tak bardzo przypomina mu zmarłą małżonkę, że postanawia jej się oświadczyć i zmusić do ślubu. Viridiana odrzuca zaloty wuja, który z rozpaczy popełnia samobójstwo. Ta dramatyczna sytuacja zmienia plany dziewczyny, która swoje dalsze życie chce poświęcić działalności charytatywnej i zamienia majątek wuja w przytułek dla bezdomnych.
Viridiana to młoda dziewczyna, która przed złożeniem ślubów zakonnych odwiedza na prowincji swojego wuja, Don Jaimego. Mężczyzna mieszka samotnie po śmierci żony. Dziewczyna tak bardzo przypomina mu zmarłą małżonkę, że postanawia jej się oświadczyć i zmusić do ślubu. Viridiana odrzuca zaloty wuja, który z rozpaczy popełnia samobójstwo. Ta dramatyczna sytuacja zmienia plany dziewczyny, która swoje dalsze życie chce poświęcić działalności charytatywnej i zamienia majątek wuja w przytułek dla bezdomnych.
Carlos Saura powiedział o filmie: “Historia Viridiany jest tak zawiła i pełna skandali, jak żadnego innego filmu Buñuela od czasów «Złotego wieku»“. [https://www.fina.gov.pl/viridiana-rez-luis-bunuel-2/]
Luis Buñuel (1900–1983) – jeden z największych buntowników, demaskatorów i moralistów w dziejach kina. Hiszpan z pochodzenia, realizował filmy we Francji, Hiszpanii i Meksyku. Jego pierwsze dzieła – Pies andaluzyjski (1928) i Złoty wiek (1930) – uznano za filmowe manifesty surrealizmu. Począwszy od lat 50. był autorem szeregu wybitnych i wstrząsających swoją wymową filmów, między innymi Los olvidados (1950), Nazarina, Viridiany (1961) i Piękności dnia (1967). Pod koniec twórczości, w latach 70., zrealizował we Francji trylogię utrzymaną w poetyce surrealistycznej, obejmującą filmy Dyskretny urok burżuazji, Widmo wolności i Mroczny przedmiot pożądania (1972–77).
