Stefan Sowiński, garncarz, urodził się 18 lutego 1921 r. w Chałupkach, w woj. kieleckim i tam mieszkał przez całe życie. Zmarł w 1993 roku. Pochodził z rodziny garncarskiej w trzecim pokoleniu.
Artysta ten przy kole garncarskim spędził całe życie. Mając zaledwie 10 lat zaczął pomagać ojcu w jego warsztacie. Naukę zawodu rozpoczął po ukończeniu szkoły podstawowej. W 1944 r. założył własny warsztat. Produkował naczynia użytkowe: dzbany, buńki, żurowniki, dwojaki, misy itp. Zdobił je brązowym lub zielonym szkliwem i rytymi lub nalepianymi ornamentami geometryczno-kwiatowymi. Wyrabiał też zabawki-gwizdawki. Mając duże zdolności plastyczne – potrafił dobrze rysować – tworzył różnorodne figurki i sceny wielofiguralne o wyjątkowo bogatej tematyce sakralnej, historycznej i wiejsko-obyczajowej. Były to postacie Chrystusa, Matki Boskiej, świętych, ale również kompozycje: szopki, Ucieczka do Egiptu, Koronacja NMP, Ofiara Abrahama itp. Lepił postacie z życia dawnej wsi, Żydów, żołnierzy, muzykantów, postacie demonologiczne z legend świętokrzyskich i duże ilości zwierząt i ptaków.
Należał do Stowarzyszenia Twórców Ludowych. Był wielokrotnie nagradzany przez Centralę Przemysłu Ludowego i Artystycznego i Ministerstwo Kultury i Sztuki. Jego prace znajdują się w kolekcjach wielu muzeów w Polsce i zagranicą.
